เผยแพร่ใน EIC Outlook ฉบับไตรมาส 1/2021  คลิกอ่านฉบับเต็ม 

เศรษฐกิจจีน : ฟื้นตัวใกล้เคียงกับระดับก่อนเกิดวิกฤตเร็วกว่าประเทศอื่น


เศรษฐกิจจีนมีแนวโน้มขยายตัวเพิ่มขึ้น และส่งสัญญาณกลับสู่ภาวะก่อนเกิดวิกฤต โดยในไตรมาส 4 ปี 2020 ขยายตัวถึง 6.5%YOY เทียบกับ 4.9%YOY ในไตรมาส 3 (ทั้งปี 2.3%YOY) การขยายตัวของเศรษฐกิจจีนในไตรมาสที่ 4 ยังนับเป็นครั้งแรกที่การบริโภคภายในประเทศกลับมาเป็นแรงขับเคลื่อนหลัก ขณะที่การลงทุนจากภาครัฐยังคงเป็นแรงสนับสนุน แต่คาดว่าจะเริ่มลดบทบาทลงในครึ่งหลังของปี 2021 นอกจากนี้ หากมองตามภาคธุรกิจแล้วภาคอุตสาหกรรมและการก่อสร้างยังคงเติบโตได้ดีที่สุด (6.8%YOY ในไตรมาส 4) ขณะที่ภาคบริการก็ส่งสัญญาณฟื้นตัวกลับมาเติบโตได้ดีเช่นกัน (6.7%YOY ในไตรมาส 4)

การเติบโตของเศรษฐกิจจีนในระยะถัดไปมีแนวโน้มถูกขับเคลื่อนจากปัจจัยภายในประเทศมากขึ้น นำโดยผลผลิตภาคอุตสาหกรรมที่กลับมาขยายตัวสูงกว่าระดับก่อนเกิดวิกฤต COVID-19 เล็กน้อย รวมทั้งอัตราการว่างงานที่ลดลงจนเท่าระดับก่อนเกิดวิกฤต ซึ่งเป็นแรงสนับสนุนต่อกำลังซื้อของครัวเรือนและช่วยให้การบริโภครวมทั้งการลงทุนฟื้นตัวตามมาในไตรมาส 4 ปี 2020 แต่ยังคงอยู่ต่ำกว่าระดับก่อนวิกฤต โดยการบริโภคยังฟื้นตัวอย่างไม่ทั่วถึงในภาคบริการบางส่วน เช่น โรงแรมและสถานที่ท่องเที่ยว ทั้งนี้คาดว่าอาจฟื้นตัวเร็วขึ้นหลังมีการฉีดวัคซีนอย่างแพร่หลายและสร้างภูมิคุ้มกันหมู่ได้ตั้งแต่ไตรมาส 4 ปี 2021 เป็นต้นไป สำหรับภาคการส่งออก จะยังคงเป็นแรงสนับสนุนเช่นกันตามเศรษฐกิจโลกที่ฟื้นตัว แต่อาจชะลอตัวลงหลังได้รับผลกระทบทางอ้อมจากการฉีดวัคซีนทั่วโลก เพราะสินค้าอิเล็กทรอนิกส์ที่เกี่ยวกับ work from home อาจส่งออกได้ชะลอหรือลดลง รวมทั้งนักท่องเที่ยวจีนออกไปเที่ยวต่างประเทศได้มากขึ้น ในภาพรวม EIC คาดว่าเศรษฐกิจจีนจะโต 8.4% ในปี 2021

ทางการจีนมีแนวโน้มชะลอมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจลงอย่างค่อยเป็นค่อยไปตามสภาพเศรษฐกิจที่ฟื้นตัวได้ดี สะท้อนได้จากการประชุมสภารอบเดือนมีนาคมล่าสุดที่รัฐบาลจีนได้ลดเป้าหมายการเติบโตมาอยู่ที่ 6% ในปี 2021 (เทียบกับค่าคาดการณ์ส่วนใหญ่ที่ 8%) และจะมีแนวโน้มพุ่งเป้าไปที่การเติบโตอย่างมีเสถียรภาพแทน โดยในด้านนโยบายภาครัฐนั้น เนื่องจากประมาณการหนี้สาธารณะที่เพิ่มสูงถึง 65.2% ต่อ GDP ในปี 2020 การลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานขนาดใหญ่จึงมีแนวโน้มลดลง ทั้งนี้รัฐบาลจีนยังมีแนวโน้มคงนโยบายสนับสนุนภาคครัวเรือนและภาคธุรกิจเพื่อให้อุปสงค์ภายในประเทศยังคงเติบโตอย่างทั่วถึง ส่วนในด้านนโยบายการเงินนั้น ธนาคารกลางจีนได้คงอัตราดอกเบี้ยนโยบายไว้ที่ 3.85% มาตั้งแต่เดือนเมษายน 2020 และมีแนวโน้มจะคงดอกเบี้ยต่อไป แต่ได้เริ่มลดการปล่อยสินเชื่อของธนาคารพาณิชย์ที่จะปล่อยสู่ภาคอสังหาริมทรัพย์ตั้งแต่มกราคม 2021 เป็นต้นมา เพื่อควบคุมเสถียรภาพทางการเงิน

การแพร่ระบาดระลอกใหม่ของ COVID-19 และความตึงเครียดระหว่างจีนและสหรัฐฯ ยังเป็นความเสี่ยงที่ต้องจับตามองในปี 2021 โดยจำนวนผู้ติดเชื้อที่เพิ่มขึ้นกว่า 100 คนต่อวัน ตั้งแต่กลางเดือนมกราคมส่งผลให้ทางการจีนออกมาตรการควบคุมโรคและระงับการเดินทางออกจากหัวเมืองตอนเหนือรวมถึงปักกิ่ง ซึ่งกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่ลดลงจากมาตรการเหล่านี้อาจส่งผลให้การขยายตัวของเศรษฐกิจจีนชะลอตัวลงในไตรมาสแรกของปี สำหรับด้านความสัมพันธ์ระหว่างจีน-สหรัฐฯ นั้น แม้ว่าจะมีโอกาสต่ำที่ภาษีนำเข้าสินค้าจีนจะเพิ่มขึ้นในสมัยของไบเดน แต่สหรัฐฯ จะยังคงมีท่าทีกดดันจีนต่อไปในด้านอุตสาหกรรม เทคโนโลยี ตลาดทุนและสถานการณ์ภูมิรัฐศาสตร์



นัยต่อเศรษฐกิจไทย

เงินหยวน ณ วันที่ 1 มีนาคม 2021 แข็งค่าขึ้น 0.9%YTD เทียบกับดอลลาร์สหรัฐ จากการที่เศรษฐกิจจีนโดยเฉพาะภาคการส่งออกขยายตัวได้เร็วกว่าภูมิภาคอื่นส่งผลให้เงินทุนไหลเข้าสู่สินทรัพย์สกุลหยวน สำหรับในระยะต่อไป เศรษฐกิจจีนที่มีแนวโน้มขยายตัวสูงกว่าประเทศอื่น แนวโน้มสงครามการค้าที่ลดความรุนแรงลง และนโยบายการเงินของจีนที่จะผ่อนคลายน้อยกว่าประเทศเศรษฐกิจหลักโดยเฉพาะสหรัฐฯ จะส่งผลให้เงินหยวนยังคงแข็งค่าขึ้นต่อไป

การส่งออกของไทยไปจีนในปี 2020 ขยายตัว 2.5%YOY นำโดยสินค้าอุปโภคบริโภค ได้แก่ ผลไม้สด แช่เย็น แช่แข็งและแห้ง (41.6%YOY) รถยนต์ อุปกรณ์และส่วนประกอบ (17.6%YOY) ฮาร์ดดิสก์ (14.4%YOY) และผลิตภัณฑ์ยาง (17.8%YOY) ขณะที่สินค้าอุตสาหกรรมหลักยังคงหดตัว เช่น เม็ดพลาสติก (-7.4%YOY) และเคมีภัณฑ์ (-10.3%YOY) ในระยะข้างหน้าการส่งออกสินค้าอุปโภคบริโภคจะมีแนวโน้มขยายตัวสูงขึ้นตามการบริโภคภายในประเทศของจีนในขณะที่สินค้าอุตสาหกรรมมีแนวโน้มปรับตัวดีขึ้นตามอุปสงค์โลกที่ฟื้นตัวเช่นกัน

การลงทุนโดยตรงจากจีนในไทยใน 9 เดือนแรกของปี 2020 ขยายตัว 4.3%YOY นอกจากนี้ จำนวนนักลงทุนจีนที่ยื่นขอรับการส่งเสริมการลงทุนในปี 2020 มีมากถึง 181 โครงการ มูลค่า 5.6 หมื่นล้านบาท (คิดเป็น 18% ของมูลค่าการขอรับการส่งเสริมทั้งหมด) โดยธุรกิจที่มีเม็ดเงินลงทุนเพิ่มได้แก่ ธุรกิจการผลิตยางและพลาสติก และธุรกิจการผลิตยานยนต์

เผยแพร่ใน EIC Outlook ฉบับไตรมาส 4/2020 คลิกอ่านฉบับเต็ม 

เศรษฐกิจจีน : ยังคงฟื้นตัวตามคาดการณ์และฟื้นตัวเร็วกว่าประเทศอื่น


เศรษฐกิจจีนมีแนวโน้มขยายตัวเพิ่มขึ้นหลังฟื้นตัวได้ก่อนประเทศอื่น โดยในไตรมาส 3 ปี 2020 ขยายตัวที่ 4.9%YOY เทียบกับ 3.2%YOY ในไตรมาสที่ 2 ทำให้จีนเป็นหนึ่งในไม่กี่ประเทศที่ยังคงแนวโน้มขยายตัวในปีนี้ โดยการลงทุนภาครัฐที่ผ่านมาเป็นแรงขับเคลื่อนหลักของการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจจีนจนถึงไตรมาสที่ 2 และเริ่มลดบทบาทลงในไตรมาสที่ 3 ในขณะที่ภาคการบริโภคเริ่มกลับมาขยายตัวได้อีกครั้ง สำหรับภาคอุตสาหกรรมที่กลับมาขยายตัวได้ดีที่สุดในไตรมาส 3 ได้แก่ อุตสาหกรรมการก่อสร้างและโครงสร้างพื้นฐาน (1.9%YOY) และอสังหาริมทรัพย์ (2%YOY)

EIC คาดเศรษฐกิจจีนจะโต 2% ในปี 2020 และขยายตัวเพิ่มขึ้นที่ 8.3% ในปี 2021 โดยถูกขับเคลื่อนจากปัจจัยภายในที่เริ่มกลับเข้าสู่ภาวะปกติ นำโดยผลผลิตภาคอุตสาหกรรมและอัตราการว่างงานในเดือนตุลาคม 2020 ที่ฟื้นตัวกลับมาใกล้เคียงกับระดับก่อนวิกฤติ COVID-19 ในเดือนธันวาคม 2019 ในขณะเดียวกัน ภาคการลงทุน และภาคการบริโภคส่งสัญญาณฟื้นตัวตามมาแต่ยังอยู่ต่ำกว่าระดับก่อนวิกฤติ ทั้งนี้การบริโภคภายในของจีนยังคงมีแนวโน้มฟื้นตัวอย่างไม่ทั่วถึงเนื่องจากภาคบริการอาจยังคงได้รับผลกระทบจากมาตรการควบคุมโรคบางส่วนที่ยังมีผลอยู่ เช่น การจำกัดจำนวนผู้เข้าชมสถานที่ท่องเที่ยว สำหรับปี 2021 เป็นต้นไป เศรษฐกิจจีนมีแนวโน้มได้รับแรงสนับสนุนจากแผนยุทธศาสตร์ห้าปี (Five-Year Plan) ฉบับที่ 14 ซึ่งจะมุ่งเน้นการเติบโตภายในที่ยั่งยืนจากการบริโภคภายในประเทศ เพื่อลดการพึ่งพาอุปสงค์จากต่างประเทศที่ในระยะหลังที่มีความผันผวนมากขึ้น (dual circulation strategy)

ทางการจีนมีแนวโน้มชะลอมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจตามภาวะเศรษฐกิจที่ฟื้นตัวได้ค่อนข้างดี สำหรับในด้านการคลังรัฐบาลจีนได้ชะลอค่าใช้จ่ายภาครัฐลง สะท้อนจากงบประมาณขาดดุล 5.8% ต่อ GDP ในไตรมาสที่ 3 (เพิ่มขึ้นเล็กน้อยจาก 5.7% ในไตรมาสที่ 2) ส่วนในด้านนโยบายการเงินนั้น ธนาคารกลางจีนได้คงอัตราดอกเบี้ยนโยบายไว้ที่ 3.85% ตั้งแต่เดือนเมษายน 2020 และมีแนวโน้มจะคงอัตราดอกเบี้ยต่อไป โดยหากการฟื้นตัวของเศรษฐกิจยังคงเป็นไปตามที่คาดการณ์ไว้ EIC มองว่าทางการจีนจะเริ่มปรับนโยบายการคลังกลับสู่ภาวะปกติ (Policy Normalization) ในปี 2021 แต่จะคงอัตราดอกเบี้ยในระดับต่ำเพื่อสนับสนุนอัตราเงินเฟ้อที่ยังคงต่ำ

ความเสี่ยงในระยะต่อไปอาจมาจากอุปสงค์ของเศรษฐกิจโลกที่ลดลง สะท้อนจากการนำเข้าสินค้าวัตถุดิบที่เริ่มหดตัว โดยแม้ว่าการส่งออกโดยรวมของจีนจะกลับมาขยายตัวถึง 11.4%YOY ในเดือนตุลาคม (จาก 9.9%YOY ในเดือนกันยายน) แต่การนำเข้ากลับหดตัวเหลือเพียง 4.7%YOY ในเดือนตุลาคม (จาก 13.2%YOY ในเดือนกันยายน) ซึ่งการนำเข้าที่หดตัวลงนั้นนำโดยการนำเข้าแผงวงจรรวม (Integrated Circuit) ที่ลดลงถึง -15%MOM ซึ่งแนวโน้มการนำเข้าวัตถุดิบเพื่อการผลิตที่ลดลงนี้สะท้อนถึงอุปสงค์ต่างประเทศที่ลดลงจากการระบาดระลอกใหม่ของ COVID-19 ในประเทศคู่ค้าหลักของจีน

ผลการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐและความคืบหน้าด้านการพัฒนาวัคซีนล่าสุดจะเป็นปัจจัยสนับสนุนเศรษฐกิจจีนต่อไป โดยมีโอกาสต่ำที่อัตราภาษีนำเข้าสินค้าจีนในสหรัฐฯ จะเพิ่มขึ้นอีกในสมัยของไบเดน รวมถึงความไม่แน่นอนด้านสงครามการค้าที่น่าจะลดลง และวัคซีนที่แพร่หลายจะช่วยฟื้นฟูภาคการบริการของจีนให้กลับมาทันภาคการบริโภคสินค้า


นัยต่อเศรษฐกิจไทย

• เงินหยวน ณ วันที่ 13 พฤศจิกายน 2020 แข็งค่าขึ้น 5.8%YTD เทียบกับดอลลาร์สหรัฐ โดยมีแนวโน้มแข็งค่าขึ้นอย่างต่อเนื่องจากการที่ธนาคารกลางสหรัฐฯ ลดอัตราดอกเบี้ยจนทำให้อัตราผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาลจีนสูงกว่าโดยเปรียบเทียบ โดยเงินทุนเคลื่อนย้ายยังคงไหลเข้าสู่สินทรัพย์สกุลเงินหยวน ส่วนเงินทุนไหลออกจากนักท่องเที่ยวจีนยังคงมีจำกัดจากมาตรการจำกัดการเดินทางระหว่างประเทศ สำหรับในช่วงที่เหลือของปี 2020 นั้น มาตรการเปิดรับนักท่องเที่ยวจีนบางส่วนทั้งของไทยและประเทศอื่น ๆ ที่เริ่มขึ้นใหม่ อาจลดแรงกดดันแข็งค่าของเงินหยวนลงบ้าง

• การส่งออกของไทยไปจีนใน 10 เดือนแรกของปี 2020 ขยายตัว 2.7%YOY โดยสินค้าส่งออกสำคัญที่ขยายตัวดี ได้แก่ ผลไม้สด แช่เย็น แช่แข็งและแห้ง (41.1%YOY) รถยนต์ อุปกรณ์และส่วนประกอบ (20.7%YOY) และเครื่องคอมพิวเตอร์ อุปกรณ์และส่วนประกอบ (15.5%YOY) ในระยะข้างหน้า การส่งออกไปจีนมีแนวโน้มปรับดีขึ้นในกลุ่มสินค้าอุปโภคบริโภค เนื่องจากการบริโภคภายในประเทศของจีนเริ่มส่งสัญญาณฟื้นตัว

• การลงทุนโดยตรงจากจีนในไทยใน 9 เดือนแรกของปี 2020 ขยายตัว 4.3%YOY จากกระแสสงครามการค้าและการปรับโครงสร้างการลงทุนเพื่อกระจายความเสี่ยงหลังมี COVID-19 ระบาด สอดคล้องกับจำนวนนักลงทุนจีนที่ยื่นขอรับการส่งเสริมการลงทุนตั้งแต่ต้นปีถึงเดือนกันยายน 2020 มากถึง 129 โครงการ มูลค่า 2.1 หมื่นล้านบาท

เผยแพร่ใน EIC Outlook ฉบับไตรมาส 3/2020 คลิกอ่านฉบับเต็ม 

เศรษฐกิจจีน : เจ็บก่อนฟื้นตัวก่อน การลงทุนภาครัฐช่วยหนุนเศรษฐกิจ


เศรษฐกิจจีนกลับมาขยายตัวได้หลังจากสามารถควบคุมการแพร่ระบาดของ COVID-19 ได้ โดยในไตรมาส 2 ปี 2020 กลับมาขยายตัว 3.2%YOY ซึ่งเป็นประเทศเศรษฐกิจหลักแรกที่สามารถฟื้นตัวจากจุดต่ำสุด โดยอุตสาหกรรมที่ได้รับการขับเคลื่อนด้วยนโยบายภาครัฐเริ่มฟื้นตัวขึ้นก่อน ได้แก่ อุตสาหกรรมการก่อสร้างและโครงสร้างพื้นฐาน และตามด้วยการฟื้นตัวในภาคการผลิต สะท้อนจากดัชนี PMI ภาคการผลิตที่กลับมาอยู่เหนือเกณฑ์ขยายตัวที่ 50 ตั้งแต่เดือนมีนาคม สำหรับดัชนี PMI ในหมวดคำสั่งซื้อเพื่อการส่งออก แม้ว่ายังต่ำกว่า 50 แต่การส่งออกสินค้าของจีนกลับขยายตัว เนื่องจากการส่งออกสินค้าบางหมวดที่ขยายตัวมาก เช่น ผลิตภัณฑ์ยา หน้ากากอนามัย เป็นต้น หากไม่รวมสินค้าดังกล่าวการส่งออกจีนจนถึงเดือนมิถุนายน 2020 ยังหดตัวอยู่ที่ -5.4%YOY

เศรษฐกิจจีนอาจถูกกดดันจากการบริโภคภายในประเทศที่ยังฟื้นตัวไม่ทั่วถึง โดยการบริโภคสินค้าคงทนสามารถฟื้นตัวได้เร็ว สะท้อนจากปริมาณยอดขายรถยนต์ที่สามารถกลับเข้าสู่ช่วงก่อน COVID-19 ได้แล้ว ขณะที่การบริโภคในภาคบริการยังอ่อนแอ เนื่องจากพฤติกรรมของผู้บริโภคที่เปลี่ยนไป จากความกังวลด้านสุขภาพ ความเชื่อมั่นจึงเป็นปัจจัยสำคัญที่จะทำให้การฟื้นตัวของการบริโภคเป็นไปอย่างทั่วถึง ซึ่งต้องใช้เวลาจนกว่าจะค้นพบวัคซีน ทำให้การฟื้นตัวของเศรษฐกิจจะยังถูกนำโดยการลงทุนโครงสร้างพื้นฐานของภาครัฐผ่านการลงทุนของรัฐบาลท้องถิ่นเป็นหลัก ซึ่งในปี 2020 โควตาพันธบัตรรัฐบาลท้องถิ่นพิเศษสูงถึง 3.75 ล้านล้านหยวน สูงกว่าปี 2019 ที่ 1.6 ล้านล้านหยวน ทั้งนี้ EIC คาดว่าเศรษฐกิจจีนในปี 2020 จะเติบโต 2.2% โดยมีการฟื้นตัวแบบ V-shape และเศรษฐกิจจีนจะฟื้นตัวกลับเข้าสู่ระดับช่วงก่อน COVID-19 ได้ภายในไตรมาส 4 ปีนี้

ทางการจีนใช้นโยบายการคลังแบบกว้างเพื่อการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจ ขณะที่นโยบายการเงินเน้นเจาะจงกลุ่มเสี่ยงเป็นหลัก ทางการจีนพยายามออกนโยบายการคลังขนาดใหญ่เพื่อกระตุ้นอุปสงค์ภายในประเทศ ได้แก่ การลดภาษีและค่าธรรมเนียม การลงทุนโครงสร้างพื้นฐาน และการสนับสนุนการจ้างงานซึ่งยังเป็นปัจจัยที่สนับสนุนเศรษฐกิจในช่วงที่เหลือของปี สำหรับนโยบายการเงิน ธนาคารกลางจีน (PBOC) ส่งสัญญาณชะลอการออกมาตรการผ่อนคลายเพิ่มเติมเนื่องจากการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจยังเป็นไปตามที่คาดการณ์ไว้ โดย EIC มองว่ามีโอกาสต่ำที่ PBOC จะลดอัตราดอกเบี้ยในช่วงที่เหลือของปี หากไม่มีการระบาดระลอกใหม่จนต้องออกมาตรการปิดเมืองอีกครั้ง อย่างไรก็ดี PBOC เน้นนโยบายการเงินแบบเจาะจงเฉพาะกลุ่มมากขึ้น โดยเฉพาะกลุ่มธุรกิจ SMEs และภาคเกษตร เช่น การพักชำระหนี้ และสร้างแรงจูงใจให้ธนาคารพาณิชย์ปล่อยสินเชื่ออัตราดอกเบี้ยต่ำแก่ SMEs เป็นต้น

การแพร่ระบาดรอบใหม่และความตึงเครียดระหว่างสหรัฐฯ และจีน เป็นความเสี่ยงที่ต้องจับตาในช่วงที่เหลือของปี โดยความเสี่ยงของการแพร่ระบาด COVID-19 รอบใหม่ หากสถานการณ์ร้ายแรงขึ้นและต้องออกมาตรการปิดเมืองอีกครั้งย่อมส่งผลกระทบต่อการเติบโตทางเศรษฐกิจในระยะสั้นและทำให้ฟื้นตัวล่าช้าออกไป อีกทั้งยังมีความตึงเครียดระหว่างสหรัฐฯ และจีนทั้งด้านการค้า การลงทุนและเทคโนโลยี ที่อาจส่งผลต่อการเติบโตทางเศรษฐกิจจีนในระยะยาวได้




นัยต่อเศรษฐกิจไทย

• เงินหยวน ณ วันที่ 31 สิงหาคม 2020 แข็งค่าขึ้น 1.6%YTD เทียบกับดอลลาร์สหรัฐ เนื่องจากธนาคารกลางสหรัฐฯ ลดอัตราดอกเบี้ยจนทำให้อัตราผลตอบแทนพันธบัตรรัฐบาลจีนสูงกว่าโดยเปรียบเทียบทำให้มีเงินทุนเคลื่อนย้ายไหลเข้าสู่สินทรัพย์สกุลเงินหยวน ขณะเดียวกันเงินทุนไหลออกจากนักท่องเที่ยวจีนมีจำกัดจากมาตรการจำกัดการเดินทางระหว่างประเทศสำหรับในช่วงที่เหลือของปี 2020 ต้องจับตาความตึงเครียดระหว่างสหรัฐฯและจีน ซึ่งเป็นความเสี่ยงที่ทำให้เงินหยวนอ่อนค่าลงได้

• การส่งออกของไทยไปจีนใน 7 เดือนแรกของปี 2020 ขยายตัว 4.5%YOY โดยสินค้าส่งออกสำคัญที่ขยายตัวดีได้แก่ผลไม้สด แช่เย็น แช่แข็งและแห้ง(56.2%YOY) รถยนต์ อุปกรณ์และส่วนประกอบ (79.4%YOY) และผลิตภัณฑ์ยาง (41.3%YOY) ในระยะข้างหน้าการส่งออกไปจีนมีแนวโน้มปรับดีขึ้น เนื่องจากการบริโภคภายในประเทศของจีนเริ่มส่งสัญญาณฟื้นตัว

• การลงทุนโดยตรงจากจีนในไทยในครึ่งแรกของปี 2020 ขยายตัว 4.9%YOY จากกระแสสงครามการค้าและการปรับโครงสร้างการลงทุนเพื่อกระจายความเสี่ยงหลังเกิด
สถานการณ์ COVID-19 สอดคล้องกับจำนวนนักลงทุนจีนที่ยื่นขอรับการส่งเสริมการลงทุนตั้งแต่ต้นปีถึงเดือนมิถุนายน 2020 มากถึง 95 โครงการ มูลค่า 1.7 หมื่นล้านบาท
(คิดเป็น 23% ของมูลค่าการขอรับการส่งเสริมทั้งหมด)

เผยแพร่ใน EIC Outlook ฉบับไตรมาส 2/2020 คลิกอ่านฉบับเต็ม 

เศรษฐกิจจีน : เศรษฐกิจจีนฟื้นตัวแบบไม่ทั่วถึง และยังคงต้องพึ่งอุปสงค์ภายในประเทศ


เศรษฐกิจจีนในไตรมาส 1 ปี 2020 หดตัว 6.8%YOY ซึ่งเป็นการหดตัวครั้งแรกในรอบ 28 ปี จากผลของ COVID-19 ที่เริ่มแพร่ระบาดเป็นประเทศแรก โดยจีนเริ่มใช้มาตรการปิดเมืองตั้งแต่ปลายเดือนมกราคม เพื่อควบคุมการแพร่ระบาดของโรค เป็นผลให้กิจกรรมทางเศรษฐกิจหยุดชะงักในไตรมาสแรกและคาดว่าจะเป็นจุดต่ำที่สุด โดยเศรษฐกิจจีนจะฟื้นตัวในไตรมาสที่ 2 หลังการผ่อนคลายมาตรการในช่วงต้นเดือนเมษายน ทำให้ธุรกิจและโรงงานส่วนใหญ่สามารถกลับมาดำเนินการได้อีกครั้ง แต่ภาคบริการบางส่วน เช่น โรงภาพยนตร์และสถานบันเทิง ยังไม่สามารถกลับมาดำเนินการเป็นปกติได้ สะท้อนว่าการฟื้นตัวจำเป็นต้องใช้เวลาอย่างค่อยเป็นค่อยไปและคาดว่าจะมีลักษณะการฟื้นตัวทางเศรษฐกิจเทียบกับปีก่อนหน้าในรูปแบบตัว U (U-shape recovery)

การฟื้นตัวของเศรษฐกิจอาจเกิดขึ้นไม่พร้อมกัน โดยการฟื้นตัวถูกนำโดยภาคอุตสาหกรรม เนื่องจากการฟื้นตัวจากฝั่งอุปทานเกิดขึ้นง่ายกว่า แต่ฝั่งอุปสงค์จะยังมีปัจจัยกดดันจากเศรษฐกิจโลกที่ยังซบเซา ทำให้การส่งออกสินค้า 4 เดือนแรกหดตัวถึง 9%YOY และคาดว่าจะสามารถกลับมาฟื้นตัวจากจุดต่ำสุดได้ในช่วงครึ่งหลังของปี 2020 หลังจากอุปสงค์ต่างประเทศฟื้นตัวขึ้น ทำให้การเติบโตทางเศรษฐกิจต้องพึ่งพาอุปสงค์ภายในประเทศเป็นหลัก หลังการผ่อนคลายมาตรการปิดเมือง โดย EIC คาดว่าเศรษฐกิจจีนในปี 2020 เติบโตเพียง 1.2%

รัฐบาลจีนเผยโครงการลงทุนภาครัฐ “New Infrastructure” ชุดใหญ่ เพื่อสร้างเสถียรภาพในการเติบโต โดยโครงการดังกล่าวจะเน้นลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานด้านดิจิทัลต่าง ๆ ร่วมกับภาคเอกชน ทั้งหมดกว่า 22,000 โครงการ มูลค่ารวมทั้งสิ้น 49.6 ล้านล้านหยวนตลอดหลายปีข้างหน้า ซึ่งในปี 2020 มีมูลค่าการลงทุนราว 7.6 ล้านล้านหยวน นอกจากนี้ ทางการจีนได้ตั้งเป้าหมายขาดดุลการคลังในงบประมาณ (on-budget deficit) ในปี 2020 ไว้ที่ 3.6% หรือมากกว่า ซึ่งเทียบกับปี 2019 อยู่ที่ 2.8% และหากนับรวมเงินโอนจากบัญชีภายใต้การดูแลของรัฐเข้าสู่บัญชีกลาง จะทำให้การขาดดุลการคลังที่แท้จริงอยู่ที่ราว 6.5% ประกอบกับธนาคารกลางจีน (PBOC) ก็ผ่อนคลายนโยบายการเงินอย่างต่อเนื่อง โดยตั้งแต่ต้นปี 2020 PBOC ลดอัตราดอกเบี้ย Loan prime rate อายุ 1 ปีและ 5 ปี 0.3pp และ 0.15pp เหลือ 3.85% และ 4.65% ในเดือนเมษายน ตามลำดับ เพื่อรองรับผลกระทบต่อเศรษฐกิจจากไวรัส และลด RRR ในเดือนเมษายนและพฤษภาคมทั้งหมด 1pp เหลือเพียง 6%

ความเสี่ยงของสงครามการค้ากลับมาเพิ่มขึ้นอีกครั้ง เนื่องจากนับตั้งแต่ต้นปีจนถึงเดือนมีนาคม จีนนำเข้าสินค้าสหรัฐฯ ภายใต้ข้อตกลงการค้าระยะที่ 1 ต่ำกว่าเป้าหมายไปมาก โดยนำเข้าเพียง 46% ของมูลค่าเป้าหมายที่ตกลงกันไว้ จึงเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ความตึงเครียดของทั้งสองฝ่ายกลับมาอีกครั้ง โดย EIC คาดว่าความตึงเครียดระหว่างสหรัฐฯ และจีนเป็นความเสี่ยงที่ต้องจับตาในระยะต่อไป นอกจากนี้ สถานการณ์ COVID-19 ได้กระตุ้นให้เกิดการเปลี่ยนแปลงห่วงโซ่อุปทาน ซึ่งอาจเป็นการกระตุ้นให้เกิดการทวนกระแสโลกาภิวัตน์ที่ชัดเจนมากขึ้น (อ่านเพิ่มเติมที่ BOX: COVID-19 หนึ่งปัจจัยเร่งทวนกระแสโลกาภิวัฒน์)



นัยต่อเศรษฐกิจไทย

• เงินหยวน ณ วันที่ 27 พฤษภาคม 2020 อ่อนค่าลง 2.4%YTD เทียบกับดอลลาร์สหรัฐ สำหรับปี 2020 เศรษฐกิจโลกเข้าสู่ภาวะถดถอยและความเสี่ยงของสงครามการค้าระหว่างสหรัฐฯ และจีนที่เริ่มกลับมาอีกครั้ง ทำให้เงินหยวนมีแนวโน้มอ่อนค่า

• การส่งออกของไทยไปจีนใน 4 เดือนแรกของปี 2020 หดตัว 1.8%YOY โดยสินค้าสำคัญที่ส่งออกหดตัวส่วนใหญ่เป็นสินค้าอุตสาหกรรม ได้แก่ เม็ดพลาสติก (-23.4%YOY) เคมีภัณฑ์ (-34.7%YOY) และไม้และผลิตภัณฑ์ไม้ (-14.9%YOY) ขณะที่สินค้าเกษตรและสินค้าเกี่ยวเนื่องกับการทำงานที่บ้านยังขยายตัวเป็นบวก ได้แก่
ทุเรียนสด (+78.1%YOY) และฮาร์ดดิสก์ (+64.4%YOY) ในระยะข้างหน้าการส่งออกสินค้าอุตสาหกรรมอาจฟื้นตัวได้บางส่วนในช่วงครึ่งหลังของปี หลังอุปสงค์โลกเริ่มฟื้นตัวขึ้น

• การลงทุนโดยตรงจากจีนในไทยในปี 2019 ขยายตัว 2.2% โดยธุรกิจที่มีเม็ดเงินลงทุนสูงสุด 3 อันดับ ได้แก่ ธุรกิจการผลิตยางและพลาสติก ธุรกิจ การผลิตยานยนต์ และธุรกิจขายส่งและการขายปลีก ตามลำดับ สำหรับปี 2020 คาดว่าเงินลงทุนจากญี่ปุ่น จะลดลงในช่วงครึ่งแรกของปี เนื่องจากความกังวลเกี่ยวกับสถานการณ์ COVID-19 ทั่วโลก

เผยแพร่ใน EIC Outlook ฉบับไตรมาส 4/2019 คลิกอ่านฉบับเต็ม 

รูปที่ 1 : การผิดนัดชำระหนี้ของหุ้นกู้จีนมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นโดยเฉพาะหุ้นกู้ธุรกิจเอกชน

รูปที่ 2 : กิจกรรมภาคธนาคารเงาได้ลดลงจากมาตรการควบคุมที่เข้มงวดของรัฐบาลจีน

เผยแพร่ใน EIC Outlook ฉบับไตรมาส 1/2020 คลิกอ่านฉบับเต็ม 

เศรษฐกิจจีน : รัฐบาลออกนโยบายการเงินการคลังกระตุ้นชุดใหญ่ รับมือผลกระทบสงครามการค้าเติบโตชะลอลง พร้อมดำเนินนโยบายการเงินการคลังผ่อนคลายอย่างระมัดระวัง


เศรษฐกิจจีนในไตรมาส 3 ปี 2019 ขยายตัว 6.0%YOY ในปี 2019 เศรษฐกิจจีนชะลอต่อเนื่องจากผลกระทบของสงครามการค้าที่ยืดเยื้อและการชะลอตัวของเศรษฐกิจโลก เป็นผลให้ภาคอุตสาหกรรมและภาคการส่งออกหดตัวนอกจากนี้ ความไม่แน่นอนที่เกิดขึ้นตลอดปี 2019 ส่งผลต่อการตัดสินใจลงทุนของภาคธุรกิจและการบริโภคสินค้าคงทนของครัวเรือน ส่งผลให้แนวโน้มการบริโภคยังชะลอต่อเนื่อง สำหรับปี 2020 อีไอซีมองว่าความไม่แน่นอนของนโยบายการค้าเริ่มส่งผลต่อภาคอุตสาหกรรมลดลง ทำให้ภาคอุตสาหกรรมมีแนวโน้มผ่านจุดต่ำสุดของวัฏจักร สะท้อนจากดัชนี PMI ภาคการผลิตในเดือนพฤศจิกายนเริ่มสูงขึ้นมาเหนือเกณฑ์ 50 ซึ่งเริ่มสะท้อนการขยายตัว ทั้งนี้อีไอซีประเมินเศรษฐกิจปี 2019 ยังคงเติบโตตามเป้าหมาย GDP ในกรอบ 6-6.5% ที่ 6.1%

อีไอซีประเมินเศรษฐกิจจีนปี 2020 เติบโตชะลอลงที่ 5.8% จากผลของการปรับโครงสร้างสู่การบริโภคและภาคบริการมากขึ้น เพื่อทดแทนภาคการส่งออกและภาคอุตสาหกรรม ซึ่งได้รับผลกระทบจากมาตรการภาษีนำเข้าจากสหรัฐฯ ในปี 2020 เศรษฐกิจจีนจะได้รับปัจจัยสนับสนุนจากอุปสงค์ภายในสะท้อนจากความเชื่อมั่นของผู้บริโภคยังสูง และการลงทุนภาคอุตสาหกรรมที่อาจฟื้นตัวจากความไม่แน่นอนของสงครามการค้าที่ลดลงจากการเจรจาที่มีความคืบหน้า ส่งผลให้การค้ามีแนวโน้มฟื้นตัวในปี 2020 อย่างไรก็ดี การส่งออกสุทธิมีแนวโน้มสนับสนุนเศรษฐกิจจีนลดลงและจีนจะมุ่งเป้าการเติบโตจากตลาดภายในมากขึ้นเพื่อลดการพึ่งพาอุปสงค์จากต่างประเทศ สำหรับการบริโภคภาคครัวเรือนในระยะสั้นอาจรับความเสี่ยงจากอัตราเงินเฟ้อที่สูงขึ้นจากผลกระทบของโรคอหิวาต์แอฟริกาในสุกร ซึ่งทำให้ราคาอาหารสูงขึ้นและส่งผลต่อกำลังซื้อของผู้บริโภคได้

รัฐบาลจีนมีแนวโน้มดำเนินนโยบายการเงินการคลังผ่อนคลายแบบระมัดระวังมากขึ้น อีไอซีมองว่ารัฐบาลจีนเริ่มดำเนินนโยบายการเงิน เช่น การลดสัดส่วนการกันเงินสำรองขั้นต่ำของธนาคารพาณิชย์ (RRR) และนโยบายการคลังที่ไม่เพียงแต่ประเมินผลกระทบของสงครามการค้าแต่เริ่มให้ความสำคัญกับความเสี่ยงต่อภาวะหนี้ของครัวเรือนและภาคธุรกิจด้วย เนื่องจากในช่วงปี 2018-2019 จีนมีหุ้นกู้ภาคเอกชนที่ผิดนัดชำระหนี้สูงที่สุดนับตั้งแต่การผิดนัดชำระหนี้ในปี 2014 ทั้งในแง่จำนวนบริษัทและมูลค่าของหุ้นกู้ที่ผิดนัดชำระหนี้ (อ่านเพิ่มเติมที่ BOX : เจาะประเด็นธุรกิจเอกชนจีนผิดนัดชำระหนี้และนัยต่อนโยบายรัฐบาลจีน) ทำให้รัฐบาลจีนจะต้องควบคุมความเสี่ยงดังกล่าวอย่างใกล้ชิด

จับตาพัฒนาการการเจรจาการค้าระหว่างสหรัฐฯ กับจีนในระยะต่อไป อีไอซีคาด แม้ว่าจีนและสหรัฐฯ สามารถลงนามข้อตกลงการค้าระยะแรกได้ในเดือนมกราคมที่ผ่านมา แต่การเจรจาข้อตกลงหลังจากนี้เริ่มมีประเด็นที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนเชิงโครงสร้างจีนในระดับที่ลึกขึ้น เช่น การแก้ไขปัญหาการอุดหนุนภาคอุตสาหกรรมและรัฐวิสาหกิจจีน ซึ่งประเด็นดังกล่าวทั้งสหรัฐฯ และจีนยังไม่มีทางออกที่ชัดเจนในการประนีประนอมซึ่งกันและกัน แม้ว่าภาษีนำเข้าระหว่างกันจะเริ่มคงที่หรือลดลง แต่ความตึงเครียดทางการค้าและการแข่งขันด้านเทคโนโลยีระหว่างสองประเทศจะยังไม่หมดไปในระยะเวลาสั้น


นัยต่อเศรษฐกิจไทย

• เงินหยวน ณ วันที่ 15 มกราคม 2020 แข็งค่าขึ้น 1%YTD เทียบกับดอลลาร์สหรัฐ สำหรับปี 2020 ความไม่แน่นอนของนโยบายการค้าลดลงจากปี 2018-2019 รวมถึงภาษีนำเข้าสินค้าจีนของสหรัฐฯ มีแนวโน้มคงที่หรือลดลงในระยะข้างหน้าทำให้เงินหยวนมีแนวโน้มไปทางแข็งค่ามากขึ้น

• การส่งออกของไทยไปจีนใน 11 เดือนแรกของปี 2019 หดตัว อยู่ที่ -4.7%YOY โดยสินค้าสำคัญที่ส่งออกหดตัวส่วนใหญ่เป็นสินค้าขั้นต้นและกลาง ได้แก่ ฮาร์ดดิสก์ (-17.5%YOY) และเคมีภัณฑ์อินทรีย์ (-35.9%YOY) ขณะที่สินค้าผู้บริโภคยังขยายตัวดี อาทิ ผลไม้สด แช่เย็น แช่เข็ง (7.3%YOY) สำหรับระยะข้างหน้า ไทยมีโอกาสส่งออกเนื้อไก่ไปจีนเพิ่มเติม หลังชาวจีนหันมาบริโภคเนื้อไก่ทดแทนเนื้อหมูที่ราคาสูงขึ้นในระยะสั้น

• การลงทุนโดยตรงจากจีนในไทย 3 ไตรมาสแรกของปี 2019 หดตัวที่ -1.1%YOY อย่างไรก็ตาม ในบางธุรกิจมีเม็ดเงินเข้ามาลงทุนมากขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ได้แก่ อุตสาหกรรมยางและพลาสติก และธุรกิจค้าส่งค้าปลีก ยกตัวอย่างเช่น Xiaomi บริษัทด้านเทคโนโลยี ประกาศย้ายสำนักงานใหญ่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มาอยู่ที่ไทย
ด้วยศักยภาพการเข้าถึงเทคโนโลยีของไทย ทำให้บริษัทวางแผนเพิ่มช่องทางร้านค้าปลีกในเครือมากขึ้น

เผยแพร่ใน EIC Outlook ฉบับไตรมาส 4/2019 คลิกอ่านฉบับเต็ม 

เผยแพร่ใน EIC Outlook ฉบับไตรมาส 4/2019 คลิกอ่านฉบับเต็ม 

เศรษฐกิจจีน : รัฐบาลออกนโยบายการเงินการคลังกระตุ้นชุดใหญ่ รับมือผลกระทบสงครามการค้า

เศรษฐกิจจีนในไตรมาส 2 ปี 2019 ขยายตัว 6.2%YOY ต่ำที่สุดในรอบ 27 ปี เนื่องจากผลของสงครามการค้าสหรัฐฯ-จีน ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อภาคการส่งออกสินค้า 8 เดือนแรกขยายตัวเพียง 0.4%YTD โดยเฉพาะการส่งออกสินค้าไปยังสหรัฐฯ หดตัวถึง 9.34%YTD การค้าที่ชะลอสร้างแรงกดดันไปยังภาคการผลิตซึ่งคิดเป็น 29.4% ของ GDP ให้ชะลอลง สะท้อนจากดัชนี PMI ภาคการผลิตในเดือนกันยายนอยู่ที่ 49.8 ซึ่งต่ำกว่าเกณฑ์ 50 โดยเฉพาะธุรกิจขนาดกลางและขนาดเล็กได้รับผลกระทบสูง ขณะที่ PMI ภาคบริการอยู่ที่ 53.7 ยังมีส่วนสนับสนุนเศรษฐกิจจีนในช่วงที่เหลือของปีได้ อย่างไรก็ตาม สงครามการค้าที่รุนแรงขึ้นกำลังบั่นทอนความเชื่อมั่นของผู้บริโภคและชะลอการบริโภคภาคครัวเรือนโดยเฉพาะการบริโภคสินค้าคงทน ทำให้เศรษฐกิจครึ่งหลังมีแนวโน้มชะลอกว่าครึ่งแรกของปี โดยอีไอซีประเมินว่า เศรษฐกิจจีนปี 2019 จะขยายตัว 6.1%

ปี 2020 อีไอซีประเมินเศรษฐกิจจีนจะเติบโตชะลอลงที่ 5.8% ซึ่งรวมผลของมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจชุดใหญ่ของรัฐบาลจีนแล้ว เศรษฐกิจจีนได้รับผลกระทบจากสงครามการค้าสหรัฐฯ-จีนอย่างต่อเนื่องและยังไม่มีท่าทีจะยุติลงในระยะสั้น ทำให้รัฐบาลจีนพยายามกระตุ้นเศรษฐกิจโดยเน้นที่การลงทุนภาครัฐ เพื่อทดแทนภาคเอกชนที่ชะลอการการลงทุนเนื่องจากความไม่แน่นอนของสงครามการค้า โดยจีนพยายามให้รัฐบาลท้องถิ่นเร่งออกพันธบัตรให้ครบโควตาก่อนสิ้นปีนี้ ล่าสุดในเดือนสิงหาคมรัฐบาลท้องถิ่นออกพันธบัตรไปแล้วกว่า 91% ของโควตาทั้งหมด 2.15 ล้านล้านหยวน นอกจากนี้ รัฐบาลจีนพยายามกระตุ้นการบริโภคภาคครัวเรือน ด้วยการออกมาตรการกระตุ้นการบริโภคอีก 20 ด้าน ทั้งการผ่อนคลายข้อจำกัดการซื้อรถยนต์และส่งเสริมการซื้อรถยนต์พลังงานสะอาด ซึ่งจะช่วยสนับสนุนการบริโภคภายในประเทศที่กำลังชะลอลงได้

ธนาคารกลางจีนผ่อนคลายนโยบายการเงินมากขึ้น เพื่อรับมือผลกระทบจากสงครามการค้า ล่าสุดธนาคารกลางจีนได้ลดสัดส่วนการดำรงเงินสำรอง (RRR) สำหรับทุกธนาคารลง 0.5% ซึ่งต่ำสุดตั้งแต่ปี 2007 และลด RRR สำหรับธนาคารพาณิชย์บางเมืองลง 1.0% เพื่อเพิ่มสภาพคล่องในภาคธนาคารและส่งเสริมการปล่อยสินเชื่อภาคธุรกิจ อีไอซีมองว่าธนาคารกลางจีนมีโอกาสลดอัตราดอกเบี้ยสินเชื่อเพื่อสภาพคล่องระยะกลาง (MLF) รวมถึงการปฏิรูปอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ (Loan Prime rate) เพื่อเพิ่มสภาพคล่องแก่ภาคธุรกิจและ SMEs ซึ่งจะช่วยสนับสนุนการลงทุนภาคเอกชนมากขึ้น ทั้งนี้ทิศทางนโยบายการเงินขึ้นอยู่กับสถานการณ์สงครามการค้าหลังจากนี้ ประกอบด้วย 1) การขึ้นภาษีนำเข้าสินค้าจีนของสหรัฐฯ มูลค่า 1.56 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐที่อัตรา 15% ในวันที่ 15 ธันวาคม และ 2) ท่าทีการเจรจาด้านเศรษฐกิจและการค้าระหว่างจีนและสหรัฐฯ รอบใหม่ในเดือนตุลาคม ซึ่งฝ่ายจีนมีอำนาจต่อรองมากขึ้นหลังประธานาธิบดีทรัมป์กำลังเสียคะแนนเสียงจากประเด็นการใช้อำนาจเพื่อผลประโยชน์ทางการเมืองจนนำไปสู่ความเสี่ยงของการถอดถอนจากตำแหน่ง

นัยต่อเศรษฐกิจไทย

• เงินหยวน ณ วันที่ 1 ตุลาคม 2019 อ่อนค่า 3.9%YTD เทียบกับดอลลาร์สหรัฐ เนื่องจากแรงกดดันของสงครามการค้าที่รุนแรงขึ้น ในระยะต่อไปหากความตึงเครียดทางการค้ายังคงมีอยู่ ซึ่งรวมถึงมาตรการทางภาษีของสหรัฐฯ หลังจากนี้ ทำให้เงินหยวนมีแนวโน้มอ่อนค่าลงต่อเนื่องได้อีก

• การส่งออกของไทยไปจีนใน 8 เดือนแรกของปี 2019 หดตัว 6.9%YOY โดยสินค้าสำคัญที่ส่งออกหดตัวส่วนใหญ่เป็นสินค้าขั้นต้นและกลาง ได้แก่ ผลิตภัณฑ์ยาง (-24.4%YOY), เคมีภัณฑ์ (-30.4%YOY) และคอมพิวเตอร์ อุปกรณ์และส่วนประกอบ (-15.1%YOY) ขณะที่สินค้าผู้บริโภคยังขยายตัวดี อาทิ ผลไม้สด-แช่เย็น (105.9%YOY) แต่หากผลของสงครามการค้าส่งผลต่อผู้บริโภคชาวจีนมากขึ้น อาจมีความเสี่ยงที่ไทยจะส่งออกสินค้าผู้บริโภคไปจีนชะลอลงได้

• การลงทุนโดยตรงจากจีนในไทยครึ่งแรกของปี 2019 หดตัว 5.1%YOY อย่างไรก็ดี ในบางอุตสาหกรรมมีเม็ดเงินเข้ามาลงทุนมากขึ้น โดยเฉพาะอุตสาหกรรมยางและพลาสติก ตัวอย่างเช่น บริษัท Sailun Tire ผู้ผลิตยางล้อรถยนต์สัญชาติจีนเตรียมย้ายฐานการผลิตยางล้อรถยนต์จากจีนมายังไทย เพื่อหลีกเลี่ยงความไม่แน่นอนของสงครามการค้าที่ยืดเยื้อกว่าที่คาด